Yargıtay Başkanı şöyle söylüyordu...Türk yargısının sınıfta kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nce defalarca mahkûm olan Türk yargısının Avrupa çıtasını tutturma sınavını veremediği, hukuk üretemeyen, üretilmiş hukuku içselleştiremeyen yargı niteliğinde bulunduğu şekilde basında çıkan eleştiriler bizi derinden

yaralamaktadır.”

Türkiye’nin zaaf ve eksikliklerini gidermeyi amaçlayan toplumsal eleştirilerin Yargıtay Başkanı’nın ifadesiyle “derinden yaralayıcı” bir mesaj olarak algılanıp, değerlendirilmesine hem üzüldüm, hem şaşırdım.

***

Yargıtay Başkanı Hasan

Gerçeker’in aslında hiçbir sabit adresi olmayan hukuksal eleştirileri bu hassasiyetle üstlenmesini vesile bilerek, esas

Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarını ismen ve cismen “derinden yaralayan” Yargıtay kararlarına kendimden bir örnek vermek istedim.

Yargı’nın bugüne kadar görmezden geldiği, hiç kimsenin de hukuksal bir titizlikle üzerine gitmediği 13 Ocak 2003 tarihli Sabah Gazetesi’nde “Sayın üye siz vatan haini misiniz?” başlıklı yazım, bu örneğimi gayet açık bir şekilde anlatıyordu:

“Bilmem gözünüze çarptı mı, 9 Ocak tarihli Sabah Gazetesi’nin 26. sayfasında ‘Yargının kafası karışık’ üst başlığı altında ‘Vatan hainliğine farklı iki karar’ başlıklı bir haber vardı. Siyaseti sövgü sanan ilkel bir zihniyetin Ertuğrul Özkök’ten Cengiz Çandar’a kadar birçok köşe yazarı ile birlikte beni de hedef göstererek ‘vatana ihanet cephesi kurmuşlar’ diyen saldırısına, Gerçek Hayat Dergisi’nin Mayıs 2001 tarihli sayısında rastlayınca, avukatım Ergin Cinmen’e gerekli hukuki girişimlerde bulunmasını rica ettim.

Ergin Cinmen yazı ile ilgili olarak hem tazminat davası açtı, hem de kendi gibi düşünmeyeni ‘vatan haini’ ilan eden tavra karşı suç duyurusunda bulundu.

Bundan sonrası gerçekten

de gazete haberi olacak kadar ilginç. Adalet mekanizmasının içinde bulunduğu durumu

göstermesi açısından ise

endişe verici.

***

Bendeki silik fotokopilerden adını doğru okuyorsam, İstanbul 5. Asliye Hukuk Hâkimi Nesrin Merih Güner ‘vatan haini’ suçlamasında hakaret bulmadı.

Ergin Cinmen, bu şaşırtıcı durum karşısında Yargıtay’a gitti. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi de üçe karşı iki oy ile ‘vatan hainliği’ suçlamasını hakaret saymadı. Başkan Bilal Kartal ve üye Salim Öztuna karara muhalif kalarak muhalefet şerhi yazdı. Diğer üyeler Ülkü Aydın, Şerife Öztürk, Mehmet Uyumaz ise ‘vatan haini’ suçlamasını sıradan bir eleştiri ifadesi olarak kabul etti.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi Başkanı Bilal Kartal muhalefet şerhinin son bölümünde şu hukuksal tespiti yaptı:

‘Davaya konu edinilen yazı ve özellikle yukarıya alınan bölümü birlikte incelendiğinde, isimleri sayılanlar ve benzerleri için ‘vatana ihanet eden cephesi’ benzetmesi yapıldıktan başka, Türkiye’yi kötüleyen, sevmeyen kişiler oldukları anlamına gelebilecek değerlendirmelerin yer aldığı görülecektir. İçlerinde davacının da bulunduğu kişiler için yapılan bu nitelendirme, davacı için, toplumun husumetini toplayıcı, hedef gösterici bir nitelik taşımaktadır. Bu haliyle de yayın kişilik haklarına saldırı oluşturur. Karar bu nedenle bozulmalıdır. Bundan dolayı da onama kararına ve gerekçesine katılmıyorum.’

Biri başkan olmak üzere iki üyenin hukuksal bilincine ters gelen kararı Avukat Ergin Cinmen de garipsedi ve ‘tashih-i karar’ istedi. Tashih-i karar da, üçe iki aynı şekilde geri döndü.

***

Diğer yandan ise, Şişli Savcılığı konuyla ilgili ‘suç duyurusunu’ ciddiye alıp dava açtı. Dava 2. Asliye Ceza Mahkemesinde görüşüldü. Mahkeme

‘Bir vatana ihanet cephesi

oluşturmuşlardır’ cümlesinde ‘küçültücü değer yargısı ve sövme’ suçunun işlendiğine karar vererek, sanıkları hapse mahkûm etti, sonra bunu para

cezasına çevirdi.

Anlaşılması zor bir durum karşısındayız.

Birisini ‘vatan hainliği’ ile suçlamak İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi için suç değil. Şişli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi için suç.

Birisine ‘vatan haini’ demek, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin başkanı ve bir diğer üyesi için suç, üç üyesi için suç değil.

***

Avukat Ergin Cinmen, ‘vatan haini’ sıfatını suç saymayan Yargıtay kararı için, iç hukuk yolları tükendiğinden, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne gitmekte ısrarlı.

Bundan böyle Cumhurbaşkanı’ndan Genelkurmay Başkanı’na, Meclis Başkanı’ndan Yargıtay Başkanı’na kadar

herkes ‘vatan haini’ ilan edilebilecek. Çünkü yargıçlarımız bunun suç olmadığına

karar verdi.

Umarız, Türk hukuk sistemine ‘vatan hainliği nitelemesi hakaret değildir’ yargısını armağan eden İstanbul 5. Asliye Hukuk Hâkimi Nesrin Merih Güner, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi üyeleri Ülkü Aydın, Şerife Öztürk ve Mehmet Uyumaz adlarının başlarına böyle bir sıfat konarak eleştirilmekten rahatsız olmazlar.

Madem hakaret ve suç değil, herkesin bu karardan nasibini almasında zarar yok.”

***

Sayın Gerçeker,

Yeryüzü standartlarında bir Türkiye ve yargı arzulayan toplumsal eleştiriler sizleri “derinden” yaralamasın...

Asıl yaralayacak olan husus, temsil ettiğiniz kurumun evrensel hukukun tarafını tutmak yerine, “sübjektif” kanaatler üzerinden verilen afakî kararlar olmalı...

Kendileri için “vatan haini” suçlamasını duyunca gözüne iğne batmış gibi olacak kimselerin, başkaları için bunu, hem de karar verici konumda olan hukukçular olarak “doğal” bulmaları, hem hedef alınan, hem de karara imza atan kurumlar açısından, hem de evrensel hukuk adına çok daha derinden yaralayıcı bir durum değil midir?

Sanırım, en başta hukuk olmak üzere, bireyleri göz göre göre ve fütursuzca “derinden yaralayan” kararlara imza atılmazsa, kimseyi “derinden” yaralayacak eleştiriler olmaz.

Mehmet Altan / Star / 8 Eylül 2009